Co tygrysy lubią najbardziej?

-

Kto czytał relację z Malezji, ten zna odpowiedź - namorzynki! 😁 Na Bali jest kilka pykających lasów. Dlatego pewnego pięknego dnia zgarnęliśmy skuter od naszych gospodarzy i ruszyliśmy do mangrowców najbliżej nas, tj. Taman Wisata. Niestety, kładka okazała się być w remoncie. Budują przy niej jaką knajpę i przejście jest zatarasowane. Niemąż zastanawiał się nad przedarciem się na nielegalu, ale po zaledwie minucie stania przy budowie staliśmy się obiektem zainteresowania budowlańców.😓 Na szczęście namorzynki można oglądać nie tylko z kładki - tuż obok znajduje się trasa spacerowa Tempat Bersih. Jedynym jej mankamentem jest nawierzchnia. To już nie eleganckie drewniane klepki, ale żwir, błoto i piasek. Warto wziąć dobre buty. I lornetkę lub aparat z dobrym zoomem. W całym lesie pełno było malutkich krabików. Takich wystarczająco dużych, żeby zakrzyknąć: O, krabiki! Równocześnie zbyt małych, by zobaczyć jakiekolwiek detale kolorowych szczypców. Nie dogodzisz kobiecie! 😅

Teoretycznie z pobliskiej przystani Ekowisata Mangrove Batu Lumbang można wziąć łódkę/kajak i popływać wśród mangrowców, jednak my nie skorzystaliśmy - woleliśmy sobie potuptać w poszukiwaniu krabów i mułoskoczków.



Kto policzy wszystkie krabiki?






Piękne mangrowce. I jeszcze "piękniejszy" śmietnik... 😤







Uprawa sadzonek w centrum badawczym obok.




W drodze do lasu namorzynowego zgubiliśmy drogę. Oj, wszystkie zjazdy z ronda wyglądają tak podobnie. Nie ułatwia też sprawy fakt, że mapy niektórych zjazdów nie widzą (albo nie uznają za zjazdy). I tak z 2. zjazdu wyszedł nam 3. zjazd. Skoro już źle skręciliśmy, to postanowiliśmy jechać dalej i zobaczyć, co nas czeka na końcu drogi. Opłacało się! Gubienie się na Bali ma jednak plus w postaci znajdywania perełek. A konkretnie dwóch świątyń - Pura Luhur Candi Narmada Tanah Kilap oraz Kelenteng Ong Tay Jen Griya Kongco Dwipayana. Nie dało się dłużej. 😂 W skrócie będziemy je nazywać PLCNTK i KOTJGKD. Albo indonezyjską i chińską, bo na takie nam wyglądały. Indonezyjska leżała tuż nad jeziorem. Akurat remontowano ścieżki, więc nawet nie mieliśmy okazji przejść się wokół jeziora. Przeszliśmy się za to wokół świątyni. Ładnie, cicho, żywej duszy wokół. Tzn. na tyłach, bo na przedzie świątyni było zaparkowanych kilkanaście skuterów, a ich właściciele przyglądali nam się z wielkim zainteresowaniem. W końcu tutaj zaglądają tylko lokalni! 😅 

Naprzeciwko prowizorycznego parkingu dostrzegliśmy jeszcze świątynię chińską. Trudno ją było przeoczyć - wielka czerwona bryła mocno się wyróżniała na tle innych budynków. Im bliżej byliśmy wejścia, tym bardziej wracały wspomnienia z Singapurę. Natknęliśmy się całkiem przypadkiem na małe cudo kiczu. Może nie na skalę Haw Par Villa, jednak według mnie warto i tam zajrzeć. Choć w tej świątyni spodziewajcie się już spotkać kilka osób.


Garść informacji praktycznych:








A co to za chińska świątynia? 😂











Komentarze

Prześlij komentarz

Zobacz też

Arabski Ryanair

-
Obraz
Czy leci z nami lekarz?  To ostatnie słowa, które chciałoby się usłyszeć na pokładzie samolotu. A takie właśnie padły już w drugiej godzinie naszego lotu. Mamy farta w życiu, co nie? Nasz pierwszy kierunek to Nepal. Początkowy plan zakładał oglądanie kwitnących wiśni w Japonii, jednak przez Wiadomo Co Japonia w kwietniu pozostawała dla nas niedostępna. Dlatego postanowiliśmy zobaczyć kwitnące rododendrony w Nepalu. Niestety, przez Wiadomo Co siatka połączeń do Kathmandu zubożała. I to mocno. 😞 W obliczu niewielkiego wyboru i horrendalnie wysokich cen znanych nam linii postanowiliśmy wybrać po tanioszce nowość (dla nas) - Flydubai. W necie znaleźliśmy milion pięćset sto dziewięćset opinii, że to taki arabski Ryanair. Czyli że trzeba za wszystko płacić - miejsca obok siebie, posiłki, rozrywkę, zdrapki, odprawę na lotnisku itp. Ostatecznie jednak mimo wszystkich dopłat Flydubai zdeklasował konkurencję i pozwolił nam zaoszczędzić minimum 700 zł. Gdybyśmy lecieli "turystycznie"...
Więcej »

Czym Indie stoją? [Podsumowanie]

-
Obraz
Czas na nasze subiektywne podsumowanie Indii. Spędziliśmy w tym kraju aż 5 miesięcy, więc w przypadku większości pytań trudno było wybrać tylko jedno  naj . Dlatego czasem będzie więcej. 😅  I tak, przyznaję, że ja ani trochę nie jestem obiektywna, choć się postaram. No ale Indie zawsze będą miały w moim serduszku specjalne miejsce i koniec.  Pierwsze wrażenie A: Nareszcie w domu. Wróciłam , Mateczko Indie! P:   W końcu nie ma problemów z jedzeniem!* * Nie żeby w innych krajach w ogóle nie było jedzenia. Oczywiście chodzi o wersję wege.😋 Największe pozytywne zaskoczenie A: Niemąż dał radę i nie powiedział mi po tygodniu, że zwijamy manatki do innego kraju. 😜 A poza tym - Hyderabad . Kiedyś byłam, ale nie kliknęło mi aż tak. A teraz... a teraz chcę znowu! P: Temperatury niewymagające klimatyzacji w większości mieszkań.  Największe rozczarowanie A: Durne nowe zasady telekomów przeciwko biednym turystycznym żuczkom, które przyjeżdżają na własną rękę. 😂 I o...
Więcej »

Symbol(-e) Hyderabadu

-
Obraz
Najbardziej znaną budowlą w Hyderabadzie, która przy okazji jest jego symbolem i pojawia się na wszystkich magnesach z tego miasta, jest Charminar, czyli (w bardzo wolnym tłumaczeniu) czworowieża. Charminar jednak brzmi zdecydowanie ładniej. 😂 Na najwyższym piętrze znajduje się meczet, jednak turyści nie są do niego wpuszczani. Podobnie do znajdującej się przy nim madrasy, czyli szkoły muzułmańskiej.  Skoro to aż symbol miasta, to czułam potrzebę zabrania tam Niemęża. Okazało się jednak, że w ostatnich latach plac wokół budowli został zamknięty dla ruchu kołowego, więc - jak to zawsze dzieje się w takich sytuacjach - przeistoczył się on w jedno wielkie targowisko. Do czasu zwiedzania trzeba zatem doliczyć z 15 minut na przebijanie się przez tłum oraz kilkanaście mruknięć niezadowolonego Niemęża (albo męża, kogo tam macie w domu). 😅 Choć jako polscy turyści musimy się zadowolić jedynie niższymi piętrami, to i tak warto tu zajrzeć. Głównie żeby przyglądać się życiu wokół Charm...
Więcej »